BURGUM - Soms zit het mee, soms zit het tegen. Dat bleek deze zondagmiddag maar weer eens in Burgum, waar de plaatselijke voetbaltrots een beetje schlemielig het schip in ging tegen Joure. Zo fortuinlijk als Bergum vorige week won door een 'lucky' in de ultieme slotfase, zo ongelukkig kwam de 0-1 nederlaag tegen Joure tot stand. Het kan haast geen toeval zijn dat deze goal ook in de slotminuten viel. Bergum ging dus letterlijk de mist in, de mist die het zicht ernstig beperkte voor spelers en toeschouwers.

Bergum schlemielig naar nederlaag tegen Joure
De kop boven dit verhaal schreef zich als het ware zelf: 'Bergum de mist in'. Want het was niet zo'n klein beetje mistig op deze overigens zo fraaie en rustige novembermiddag. Het criterium is dat de scheids vanaf de middenstip de beide doelen moet kunnen zien. 'No dat hie der wol oan' op het Koningsland, waar Bergum en Joure elkaar troffen. Op voorhand een duel dat pittig beloofde te worden en dat werd het ook, met name ook omdat het lang, héél lang 0-0 bleef. Dat leek ook de einduitslag te gaan worden en in feite hadden beide ploegen in dat geval weinig te klagen gehad. Maar het lot, of vrouwe Fortuna zo u wilt, besliste anders. Was het vorige week Stefan Geertsma die in de dying seconds vanaf de cornervlag de bal in de goal van Achilles krulde, deze keer zat het dus tegen in plaats van mee. Nu was het opponent Joure dat een vrije trap vanaf links in één keer achter de vertwijfeld springende keeper Arjen Tolman schilderde. Grote vreugde bij de gasten, diepe teleurstelling, zeg maar ontgoocheling, bij alles wat Bergum was. In trainersjargon: 'tja, dat is voetbal'.

mistig
Het is mistig op het Koningsland, maar dat had ik verwacht, immers, toen ik de brug over reed kon ik het water van het Margrietkanaal niet eens zien. Nou, dan weet je het wel. Eigenlijk valt het me nog mee dat de scheidsrechter überhaupt laat beginnen, eigenlijk zijn dit geen speelbare omstandigheden en ze zijn ook niet geëigend voor het hondstrouwe publiek dat ook nu in tamelijk groten getale is komen kijken. "Dat is it effekt fan it feit dat wy mei yn de top spylje op dit momint", aldus Bergum-preses Joop de Vries in de pauze in de bestuurskamer. Zou best kunnen, maar achter mij kan ik zonder om te kijken de gezichten van het 'omsittend laach' uittekenen. Ik denk dat ze er ook staan, nee, dat weet ik wel zeker eigenlijk, als Bergum een paar klassen lager zou spelen. Onder het mom van 'wat moatte wy oars op in suterige sneintemiddei', staan ze daar en geven commentaar. Alleen daar al zou je een verslag van kunnen schrijven, al gaat het lang niet over het voetbal vóór hen. Nu gaat het uiteraard over de mist en de vraag waarom er niet met een oranje bal wordt gespeeld. "Wy hearre it wol at der skoard wurdt", maken ze zich niet druk over het zeer beperkte zicht op de overkant van het veld waar Bergum aanvalt, "dan begjinne se wol te razen."

gelijkwaardig
Spoedig duidelijk is dat beide ploegen elkaar maar heel weinig ontlopen in deze eerste helft. De wedstrijd wordt vooralsnog uitgevochten op het druk bezette middenveld, maar geen van beide ploegen kan bogen op een overwicht, al zullen ze dat beide, maar zo gaat dat meestal, na afloop nadrukkelijk claimen. Joure komt maar mondjesmaat in de buurt van keeper Arjen Tolman, eigenlijk de enige die redelijk zichtbaar is met zijn feloranje outfit. Hij moet een paar keer handelend optreden, maar grote kansen krijgen de gasten in feite niet, op één bal op de lat na. Dat schot ziet Arjen Tolman te laat aankomen, maar de lat is genadig.

kansen
Het blijft tot de rust 0-0 en dat is eigenlijk wel een juiste stand, geen van beide ploegen heeft recht op meer. Dat recht verwerft Bergum zich wel degelijk in de tweede helft, want in de openingsfase krijgt de ploeg van coach Jan Bruin maar liefst drie kansen in vijf minuten tijd. Geen kansjes, nee, volwassen, zeg maar 18-karaats kansen. Maar ze gaan er niet in, ze teisteren de boarding vlak naast mij en aan de overkant van de Joure-goal. Daarvan had er minstens één in gemoeten vinden de deskundologen achter mij. Ze hebben gelijk, van zulke mogelijkheden moet je er minstens één benutten als je wilt winnen. Maar het blijft 0-0 en naarmate de tijd verstrijkt wordt de strijd pittiger en moet de scheidsrechter steeds vaker aan de bak. De ref van dienst is 'sa'n jong baaske', aldus de mannen achter mij, maar veel kritiek op zijn optreden hebben ze niet. En dat betekent dat hij het in feite prima doet, niks mis mee. Hij zit overal bovenop en dat is maar goed ook met dit zeer beperkte zicht. Verbeeld ik het mij, of wordt het steeds mistiger? Maar staken is in deze fase van het duel ook geen optie natuurlijk en ik hoor ook niemand klagen.

remise
De wedstrijd lijkt steeds dichter bij een remise te komen, maar een bloedeloze nul-nul wordt het zeker niet. Nul-nul kan nog altijd, maar bloedeloos is het zeker niet, beide ploegen zoeken af en de grens op en dat kost op een gegeven moment Steffen Kempe zijn tweede gele kaart. Niet slim in deze slotfase die toch al behoorlijk hectisch is. Een verdediger minder en dat komt Bergum duur te staan, al is nooit echt aantoonbaar dat er oorzakelijk verband is tussen het 'Platzverweis' van Kempe en de winnende goal van Joure. Maar het is wel degelijk uit de vrije trap na de overtreding van de Bergum-verdediger dat Joure alsnog op 0-1 komt. Met een enorme lange en vrijwel onzichtbare curve zeilt de bal over Arjen Tolman de goal in. En dan is ook meteen duidelijk dat de gasten drie punten mee terug naar Joure zullen nemen. Bergum probeert nog wel met een paar wanhoopspogingen het eigenlijk wel verdiende gelijkspel uit het vuur te slepen, maar dat lukt op geen stukken na. En dus heerst er een vorm van euforie in de kleedkamer van de gasten als ik terug naar het parkeerterrein loop, onder de ramen van de kleedboxen langs. En die ramen, die rinkelen....

Binne Kramer